Lemme go
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
امشب از آن شب هاییست که باید تا خود صبح در افکار بهم ریخته و پریشانت غوطه ور باشی ..... از آن شب هایی که مدام به این فکر میکنی که آن قدیم ها هم که لحظه ای لبخند به لبت نمی آمد عاشق نبودی... دلایل دیگری برای ناراحت بودن داشتی...اما حالا عشق هم به آنادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آروین پارسامنش
سلام وبلاگ جان...خسته ات کردم با چس ناله هایم ولی دیگر چه میشود کرد...میدانم تو هم اگر پا داشتی مرا ول میکردی و میرفتی ولی برایت متاسفم. ..چراکه تو محکومی تا ابد زر های مفت این سیاه بدبخت را تحمل کنی...درست مانند تنهایی هایم...آنها نیز پایی برای ترکمادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آروین پارسامنش
و همچنان عادت به فارسی تایپ کردن ندارم...چرا که بسی مسخره و دلگیر می زند وقتی احساسات مچاله ی درونی ام را به زبان مادری به سیخ میکشم (همان زبان آوردن خودت)...
باشد که رستگار شویم...و اسم وبلاگمان را نیز عوض خواهیم کرد چرا که میدانیم از اسمش خوشش نمی آید و از آن زده شده...زده شدی دیگر...نه؟
برچسب:
نویسنده: آروین پارسامنش
وبلاگ جان نمیدانم میدانی یا نه ، اما بگذار بگویم چه شده. من دیگر تنها نیستم وبلاگم. غورباقه را به یاد داری؟
همان که لباس بلند سفید میپوشید و با چشمان ورقلنبیده ی سیاه و بی روحش به من زل میزد و به ترشحات بی سر و ته مغز فاسدم گوش میداد (یا حداقل وانمودادامه مطلب
برچسب: غورباقه,
نویسنده: آروین پارسامنش
How hard can it be to release yourself from this wanton spectacle of oddness & emptiness?
I wonder how would it feel like to die without letting anyone know to try to stop you...
Wonder if anyone has ever hated me or loved me?
My parents loved mادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آروین پارسامنش
.
یه وقتاعیم هست کع دلت میخاد هیچکس نباشی ، هیچکسم دور و برت نباشه.خودت باشیو دنیای خودت.
همون دنیایی کع توش غورباقه ها ی غد بلند ، موهایع مشکیع بافته شده تا کمرشون دارن و با بال های سیاه و چرکشون این و اونور میپرن.
همون دنیایی کع هیچکس توش حق دادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: آروین پارسامنش